Froukje de Both

'Ik was een heel moeilijke puber'

Tekst: Sascha Rosenthal

Ze geeft al drie jaar gestalte aan Marit Zoomers in de SBS-soap Goudkust en presenteert daarnaast het datingprogramma Blind Match. Tussen alle opnamen door vond zij ook nog even tijd om te vertellen over de scheiding van haar ouders, haar modellenwerk en geloof.

De Central Studio's in Utrecht. Overal om me heen bedrijvigheid maar van Froukje de Both (28) geen spoor. Dan komt ze aangesneld. 'Nog even wat eten halen, hoor. Wil jij ook wat?' Met een bord soep en twee haastige boterhammen zit ze even later tegenover me. 'Sorry voor m'n gesmak, maar ik heb nog helemaal niet gegeten vandaag. Oh, en ik moet nog even een telefoontje plegen. Een afspraak verzetten, alles loopt een beetje uit vandaag.' Maar dan zit ze eindelijk.

Arrogant

'Ik heb nog absoluut geen plannen om weg te gaan bij Goudkust,' valt ze met de deur in huis. Al ruim drie jaar speelt De Both de rol van Marit Zoomers in Goudkust. Van het onschuldige, brave en rechtlijnige meisje uit het begin is niets meer over. 'Marit is een volwassen vrouw geworden. Net als ik', weet De Both, die het acteren tegenwoordig combineert met de rol van presentatrice van de datingshow Blind Match.

'Mijn rol is nog veel te uitdagend. En ik heb zoveel leuke collega's, we zijn net n grote familie. Mijn verhaallijn is ook nog steeds zo spannend, al wordt 'ie volgend seizoen wat rustiger, hoor. Na die coke-verslaving…'

'Dat ik actrice ben geworden lag nooit zo in de planning. Ik had niet eens een planning, wilde hooguit balletdanseres worden. Op de middelbare school begon ik als model. Poseren voor Tina, Popfoto en Hitkrant. Voor een kledingbon. Fantastisch vond ik dat.'

'Niet al mijn klasgenoten dachten er zo over. Ze zeiden dat ik arrogant was nu ik "model" was. Dat heb ik me z aangetrokken. Ik werd er heel onzeker van, voelde me sowieso nogal kwetsbaar in die tijd. Door de vreemde reacties ben ik mijn werk gaan verbergen. Ik nam bijvoorbeeld nooit een Tina mee naar school om te laten zien wat ik deed. Dan zouden ze helemaal denken dat ik arrogant was. Ik heb dat gevoel nog steeds wel. Als ik bijvoorbeeld op een feest een enorme beroemdheid ontmoet, durf ik dat nooit te vertellen uit angst dat ze zullen denken: daar heb je Froukje weer met haar verhalen.'

Drammen

'Op m'n vijfde zijn mijn ouders gescheiden. Ik ben opgegroeid als enig kind, bij mijn moeder. Ze was een echte working mom dus ik moest tussen de middag overblijven op school. Daardoor merkte ik natuurlijk wel dat ik anders was. Abcoude is maar een klein dorp, hoor. Maar een echt drama vond ik het allemaal niet, volgens mij. ik had het erger gevonden als ze voor mij bij elkaar waren gebleven.'

'We waren heel erg met z'n tween, m'n moeder en ik. Ze had wel eens een vriend maar die woonde nooit bij ons. Ik was wel heel moeilijk. Koppig en eigenwijs. Zei mijn moeder "a", zei ik "b". En altijd drammen, h. Dat was mijn puberty-thing, een beetje laten merken dat ik er ook nog was. ik kwam wel heel vaak bij mijn vader, maar toen ik twaalf was kreeg hij met zijn nieuwe vrouw een dochter. En ik een halfzusje dus. Dat vond ik best moeilijk. Mijn vader had een heel nieuw gezin, dan had hij mij toch niet meer nodig? Tuurlijk klopte dat niet... Ik ben echt ontzettend dol op m'n zusje nu, maar toen was het even heel lastig.'

Heimwee

'Na drie jaar studeren - sociologie en voorlichting - heb ik voor het modellenbestaan gekozen. Dat was n grote ontdekking voor me, echt heel leerzaam. Heerlijk. Maar je maakt ook rot dingen mee. Dan waren je spullen opeens weg. Gejat of zomaar geleend. Er gebeuren gewoon foute dingen in deze wereld. Die documentaire over modellen van de BBC, over Elite enzo, daar herkende ik heel veel in. Van die pr's die je proberen mee te nemen naar een club zag je echt overal. Al snel begreep ik dat ze er geld voor kregen, voor elk meisje dat ze die club inloodsen. Waarom wilden ze anders z graag dat je met hen meeging? Er werden ook afspraakjes gemaakt met topmensen uit bedrijven door de modellenbureaus. Ik trapte er niet in, was al wat ouder. Maar wat weet zo'n zestienjarig meisje uit een country-dorpje uit de VS nou? Ik vind dat de ouders hen in bescherming zouden moeten nemen, goed begeleiden. Hen neem ik het kwalijk dat ze dat allemaal met hun dochters laten gebeuren. Die meiden staan aan zoveel verleidingen bloot. Mijn moeder kende me, wist hoe ik was. En ik zat bij een goed modellenbureau dus ze kon me met een gerust hart laten gaan.'

'Ik heb me in die tijd best wel eenzaam gevoeld, heb veel heimwee gehad. Maar het was ook heel leuk. Vooral in Athene, daar heb ik zulke goede herinneringen aan. Ik had er ook een vriendje, een Griek. Blond dat wel, haha. Ik ben nooit het modellenwerk gaan doen om de top te bereiken. Het ging me om het reizen. Ik bedoel, je modellenbureau betaalt alles: je reis, de huisvesting. Je krijgt de kans in een nieuwe stad te leven. Ik ben in Athene, Milaan, Mnchen, Barcelona, Madrid, Dsseldorf en Hamburg geweest. Wanneer maak je dat nou mee?'

'Na anderhalf jaar had ik het wel gehad. Ik wilde weer eens wat leren, vond het tijd voor een verandering. Door het modellenwerk had ik veel reclamefilmpjes gedaan. En dat acteren vond ik zo'n kick! Toen heb ik auditie gedaan voor Het Collectief, een acteeropleiding. Ik werd aangenomen en even later zat ik bij Goudkust.'

Vaag begrip

'Mijn ouders zijn erg supporting. Altijd geweest. Ook al leek ik nooit echt een plan te hebben. Ik was heel avontuurlijk, maar mijn moeder ook. Zij was vroeger au pair, dus ze begreep me wel. Wat ze belangrijk vonden, was dat ik m'n vwo haalde, verder lieten ze me vrij.'

'Ze zijn beiden van huis uit katholiek. Ik ben gedoopt, heb m'n eerste communie gedaan, zat op een katholieke lagere school en een christelijke middelbare. Dus eigenlijk ben ik ook katholiek, maar de kerk was altijd maar een vaag begrip voor me. Mijn ouders deden er niet veel mee en ze lieten mij zelf kiezen wat ik met het geloof wilde. Ik geloofde wel in God, denk ik. Weet je, ik praatte er niet zoveel over. De kerk vond ik wel een fijne plek om te zijn, nog steeds, maar niet alleen uit geloofsovertuiging. Op een bepaalde manier geloof ik wel in een God. Ik geloof in een God in mezelf.'

Bron: Mikrogids 31-2000

Scan & bewerking: Maestro