Micky Hoogendijk
zoekt haar eigen weg in GTST

Juist zij. In een soap. "Ik weet het. My life is a soap opera, ja. Ik heb het wel eens gezegd." Ruim vijf jaar na de bomaanslag op de auto waarin zij zat met haar man, de kunstenaar Rob Scholte,  zoekt Micky Hoogendijk haar weg in Goede Tijden Slechte Tijden.

C

leo de Wolf - Micky Hoogendijk, staat er sinds kort op de aftiteling van GTST. Ze moesten er om lachen, Micky en haar vriend Moose. Toen bekend werd dat ze de rol kreeg, hadden ze een fles champagne opengetrokken en een weekend lang gegiecheld. Micky in een soap, het was allemaal een beetje onwezenlijk, en misschien is het dat nog steeds wel.

Goede tijden, slechte tijden dagelijks, RTL 4

Weinig mensen zullen bij haar meisjesnaam aan het drama terugdenken, dat in 1994 heel Nederland beroerde: Rob en Micky Scholte werden het slachtoffer van een bomaanslag in Amsterdam. Hun BMW explodeerde bij het wegrijden. Rob verloor bij die aanslag beide benen, Micky had een miskraam. Ze verwerkten de schok samen op Tenerife, waar ze toen al een paar jaar woonden, maar medio '96 kwam Micky alleen terug naar Nederland om een nieuw bestaan op te bouwen. De aanslag zelf, die mogelijk bedoeld was voor een advocaat die bij de Scholtes om de hoek woonde en een soortgelijke auto reed, is tot op heden nog niet opgelost.

Felle tante

Toen ze naar Nederland kwam, had ze weleens van GTST gehoord, maar ze had niet het flauwste benul waar het over ging. "Bleek het dus de populairste soap van de Nederlandse televisie te zijn. Ik had al met al zes jaar in het buitenland gewoond, dus dat had ik niet echt meegekregen." En nu is ze zélf aan de cast toegevoegd als Cleo de Wolf, een gewiekste vrouw die door haar moeder Nel naar nichtje Anita is gestuurd om haar bij te staan in het Scala-theater. Ze kan er natuurlijk niet te veel over uitweiden, maar er schijnen nog mooie dingen te gaan gebeuren met die Cleo...

Personal File

Naam: Micky Hoogendijk • Geboortedatum: 8 juli 1970 (Amsterdam) • Opleiding: HAVO, Vrije School • Was (onder meer): serveerster, fotomodel, mannequin, nieuwslezeres. Had eigen PR-, organisatie- en productiebureau. Ontwikkelde een tv-format ("verklap ik niet"), waar Ivo Niehe een proefaflevering van maakte. Is adviseur van The Supper Club, trendy eetgelegenheid in Amsterdam. • Sterrenbeeld: kreeft. • Danst: "Uren aan één stuk." • Eén meter vijfentachtig en blond: "De mannen met wie ik om ga, kunnen dat wel aan. Soms moet je wel eens iets extra's doen om er voor te zorgen dat ze naar je gaan luisteren, en niet alleen kijken. Zelf even een flauwe opmerking maken over het feit dat je lang en blond bent, bijvoorbeeld. Dan is dat ook maar van tafel."

"Er was me gezegd dat het een krachtig iemand moest zijn. Dat vond ik wel prettig, want als het een zoetsappige rol was geweest, had ik het niet zo interessant gevonden. Maar Cleo is iemand die veel regelt, die niet stil kan zitten. Een redelijk felle tante." Is Cleo een vrouw waar je een avondje mee uit zou kunnen? "Zeker. En dan heeft zij in ieder geval een leuke avond. Maar ik weet niet of dat ook geldt voor degene waar ze mee op stap is. Cleo zal alleen maar met je uitgaan als ze daar een reden voor heeft. Ikzelf ga ook wel uit, heel graag zelfs, maar dan wel louter vanwege de vriendschap of de gezelligheid."

Te gek voor woorden

Ironie is ook wel aan haar besteed. Toen ze voor een GTST-screentest werd uitgenodigd, kreeg ze een tekst thuisgestuurd over de kunstwereld, waar ze als directeur van de Rob Scholte BV jarenlang middenin gezeten had. En voor een aflevering van de RTL 4-politieserie Blauw Blauw, waarin ook nog te zien zal zijn, moest ze een politiebureau binnenwandelen: "M'n allereerste studio-ervaring voor de tv-camera en Micky komt direct terecht op een politiebureau. Het was toch eigenlijk ook te gek voor woorden. Tot aan de bomaanslag was ik zelfs nog nooit op een politiebureau geweest, en nu kom ik er nota bene voor een televisieserie, dat is dan toch wel lachen."

Ze is er intussen wel in geslaagd om weer een, zoals ze zelf zegt, heel erg prettig bestaan op te bouwen. Daarvoor was het echter wel nodig dat ze het isolement van Tenerife achter zich liet. "Die negatieve spiraal, daar kon ik niet mee omgaan. Ik was pas 24, ik was daar te jong voor." Ook Rob heeft inmiddels nieuwe wegen ingeslagen. Volgens Micky kijkt ook hij weer meer naar de toekomst: "Dat vind ik fantastisch."

'Het enige
wat je hebt,
is jezelf'

Niks om je voor te schamen

Maar toch. Een bomaanslag kleurt je leven. Is ze niet bang dat ze nooit helemaal los zal komen van dat verhaal? Ze nipt aan haar kruidenthee: "Ik zie het niet als achtervolgen. De zaak is niet opgelost, dat blijft absoluut knagen, en ik zou het nog steeds een heel mooi cadeau vinden als bekend wordt hoe het wél zit, omdat Rob en ik dan écht iets kunnen afsluiten. Want dat is natuurlijk het euvel van dit hele verhaal: het is heftig, het is dramatisch, maar het heeft geen einde. Maar Rob en ik zijn intussen verder. Niet meer als man en vrouw, maar als vrienden op afstand. En de waanzinnigheid van 24 november 1994 heeft een plaats in de tijd gekregen. Het heeft me natuurlijk gevormd. Het heeft me dingen afgenomen maar ook heel veel teruggegeven, vooral incasserings- en relativeringsvermogen. Maar daar had ik al zo veel van. Je raakt me nu niet zo snel meer, in m'n ziel. Niet omdat ik harder ben geworden, maar omdat ik het plaatje beter snap. Je kunt het je nooit genoeg realiseren, totdat je er weer last van krijgt. En dan is het natuurlijk wel vervelend. Maar ik heb niks om me voor te schamen." 

Verdomd lastig

'Ik snap het
plaatje nu
beter'

Dus, waarom niet in een soap spelen? Het is een bijna logisch vervolg op de dingen waar ze de afgelopen jaren van proefde: ze was fotomodel, liep modeshows als mannequin, maakte commercials en was nieuwslezeres bij de regiovensters van SBS 6. Ze was altijd al door het medium televisie gefascineerd, zegt ze. "Het enige wat je hebt, als je acteert, is jezelf. Je bent je eigen instrument. En dat bevalt me wel. Ik léér. Of ik talent heb moet nog maar blijken, maar ik heb er wel gevoel voor, denk ik, gevoel voor het inleven. Bij een soap is er weinig tijd voor repetities en opnamen, dus moet je heel snel - zoals dat heet - in het moment zitten. Dat is verdomd lastig, zeker als je van huis uit geen acteur bent. Maar ik ga het serieus aanpakken, ik ga ook weer workshops doen."

Wekt dat acteren nu verwachtingen bij jezelf? "Nee. You gotta go with the flow! Be flexible! Dat ben ik altijd. Probéér ik tenminste altijd te zijn. Ik heb de afgelopen jaren een organisatie- en productiebedrijfje gerund met een partner, en daar heb ik een punt achter gezet. Ik wil de aandacht en energie, die ik de afgelopen jaren steeds in anderen heb gestoken, eens in mezelf steken. Kijken wat ik daarmee kan. Ik ben niet egocentrisch geworden, maar ik wil wat meer m'n eigen voorwaarden scheppen. Misschien was dat ook wel nodig."

Go with the flow

Tekst: Ton de Jong
Fotografie: Ray Christian/De Kroon Studio
Visagie: Sandra Pollatu/Lancôme

Bron: Veronica-blad 21-2000

Scan & bewerking: Maestro